Faturaların ödenmemesi veya hizmetlerin kesilmesi gibi yasadışı yıldırma eylemleriyle elde edilen haksız kazançlara karşı emsal niteliğinde bir kalkan oluşturuldu. Yüksek mahkemenin titiz incelemesi, mülk sahiplerinin keyfi uygulamalarına dur dedi.
Oyun İçinde Oyun: İcra ve Tahliye Tehdidi
Hukuk literatürüne giren bu davanın temelinde 3 Ağustos 2022 tarihli bir sözleşme yer alıyor. Sözleşmesine bağlı kalan kiracı, her ayın 15'inde ödemelerini doğrudan mülk sahibinin eşine yolluyordu. Ne yazık ki, kiracıyı evden çıkartmak isteyen ev sahibi, elektriği kesmekle tehdit ederek psikolojik bir harp başlattı. İlerleyen süreçte, Ağustos 2024 döneminde ödeme yokluğu iddiasıyla haksız bir icra takibi başlatıldı. Ödemeleri alan eş ise sorumluluktan kaçmak için mülk sahibi olmadığını öne sürüp parayı iade etme yolunu seçti. Kiracı iadeyi reddettiği halde icra yüzünden 9 bin 822 TL haksız bir ödemeye maruz kalarak iade davası açtı.
İlk Mahkemenin Bakış Açısı ve Ağır Fatura
Dosyayı ilk inceleyen mahkeme, zamanlama detaylarına odaklanarak davanın reddine karar verdi. Ödeme emrinin kiracıya 15 Ekim 2024 tarihinde tebliğ edildiği, yapılan fazladan ödemenin ise icra tehdidi oluşmadan önce gerçekleştiği iddia edildi. Mahkemenin ret kararıyla kalmayıp davacı kiracıya bir de 18 bin TL vekalet ücreti ödeme zorunluluğu getirmesi adalete olan güveni sarstı. Bunun üzerine Adalet Bakanlığı devreye girdi ve kanun yararına bozma mekanizmasını işleterek uyuşmazlığı Yargıtay'a gönderdi.
Yüksek Yargının Hukuk Formülü
Yargıtay 3. Hukuk Dairesi, yerel hakimliğin şekilci yaklaşımını reddederek uyuşmazlığın özüne odaklandı. Kararda, olayın salt bir cebri icra altında ödenen paranın iadesi olmadığı, bizzat kira ilişkisinden doğan ve hiçbir hukuki sebebi olmadan fazladan alınan bedellerin geri verilmesi davası olduğu netleştirildi. Adalet Bakanlığı'nın itiraz talebi uygun bulundu. Ayrıca, kiracıya yüklenen 18 bin TL'lik avukatlık ücretinin de yasal asgari tarifelerle uyuşmadığı kaydedilerek ilk mahkemenin verdiği tartışmalı karar iptal edildi.