(Yazar arkadaşımız Gülce Coşkun Doğan’a)
Kırşehirli yazar Gülce Doğan Coşkun’un vefatı, edebiyat çevresinde büyük bir üzüntü yarattı. Kırşehir Kitap Fuarı’nda okurlarıyla buluşmuş, ardından geçirdiği rahatsızlık sonrası hayata gözlerini yummuştu. Onun ardından şair Ercan Gönen, yazar arkadaşı için “Gülce Çiçek” başlıklı bir şiir kaleme aldı. Bu şiir, hem bir veda hem de edebiyat dünyasında bıraktığı izlerin sembolü oldu.
Yaş bir yeşil daha düştü toprağa
Avuçlarımda biriktirdiğim bahardan
Vurdular hayallerini çiçeğe durmuş kiraz dalının
Kimin hüznü göklere sığmayan bu suskunluk?
Gün ışığı kararmış, dilini yutmuş gece
Yıldızların uzaklığıdır artık kavuşmak
Gözü yaşlı sabahlarda kanarken yüreğim
Anılarımda yaşattım seni yeniden
Meğer bir düş kırıntısıymış yaşamak
Ölümün acziyle yıkıldık
Sensiz bütün masumiyetini yitirdi dünya
Ne gün batımının güzelliği, ne denizin mavisi
Bir cehennem ateşi artık nefes almak
Her gün kavruluyor bedenim
Vakitsiz gidişlerin ardından
Kayboldu artık erguvan çiçeklerinin kokusu,
kuşların sevinci
Her gün yüreğimi avuçlarıma alıp ağlıyorum
Ne zaman seni düşünsem
Karanlık kuytularda canımdan çıkıyor ruhum
Gözlerimde bir bir soluyor mevsimler
Artık feryat figan sonu güzel biten bütün öyküler
Sensiz sabahların kuşluk vaktinde
İçimdeki bu yangın söner mi?
Kuşatılmış akşamların çaresizliğinde
Yeniden bulur muyum ellerini?
Çığlığında karanlık gölgelerin
Utanırım gözyaşlarımı gizlemekten
Yastığıma dökülür hüzün
Anladım ki bazı gidişlerin vedası yokmuş
Son sözünü bir türlü söyleyemezmiş insan
İçinde hep bir uhde kalırmış
Ne vakit bulunurmuş vedaya
Ne de vedasız ayrılıklara bir teselli
Toprağa düştü bir çiçek
Serpildi tohum oldu
Çoğaldı umut umut
Ve şimdilik ayrıldık
Tekrardan buluşmak üzere
Hoşça kal!
Ömrüne küskün GÜLCE ÇİÇEK
