Kırşehir kitap fuarında okurlarıyla buluşan, “Düşsem de Yürürüm” adlı eseriyle farkındalık yaratmayı amaçlayan Kırşehirli yazar Gülce Doğan Coşkun, fuar esnasında geçirdiği rahatsızlık sonrası yaşamını yitirdi. Kırşehir Çiğdem Gazetesi köşe yazarı ve yazar Emin Salman'ın her zaman desteklediği yazar Coşkun Kırşehir'de fuarda sevenleri ile buluşmuştu.
Coşkun, fuarda düzenlenen söyleşide yaşam öyküsünü ve mücadele dolu hayatını paylaşmıştı. 14 yaşında geçirdiği trafik kazası sonrası özel gereksinimli bir birey haline gelen yazar, bu süreci ve yaşadığı zorlukları anlatırken aynı zamanda şarkılar söylemiş, okurlarıyla içten bir bağ kurmuştu.
“Hayatımda zorluklar olduğu kadar güzellikler de var”
Coşkun, söyleşide şu cümleleri dile getirmişti: “Kırşehir’de doğdum, Ankara’da yaşıyorum. 14 yaşında gördüğüm trafik kazası sonrası engelli kaldım. Evlendim ve bir oğlum var 12 yaşında. Benim bu kitabı yazmamım sebebi farkındalık yaratmaktı. Bazı insanlarımız bizleri görmüyor. Engelleri görsünler diye bu kitabı yazdım. İnsanlar benim yazdığım kitabı engellilere ılımlı ve olumlu yaklaşmak için okumalı. Bizlere neden hastasın diyeneler var? Onlar bizim çok canımızı yakıyor. Anneyim, ev hanımıyım, harika bir eşim ve ailem var. Kendimden, evliliğimden, çocuğumdan bahsettim… Hayatımda zorluklar olduğu kadar güzellikler de vardı onlardan da bahsettim. İnsan hastalığını kabul ettiğinde her şeyin üstesinden gelebiliyor. Hastalığımı kabul edince kitabı yazmaya başladım. Kitabımın başlıklarında yazan “Her şeyin değiştiği gün” kısmında benim başıma neler geldiğini ben bilmiyordum. Kazaya görene kadar. Doktor bir teşhis koymuştu ve ben o teşhisi duymadım. Yapacağım dediklerim ertelediklerim benim için “Artık yapabilecek miyim?” sorusuna dönüştü. Bu soruda “Adı kondu” başlığında verdim. “Kabul etmek ve güçlenmek” kısmında ise hastalığımı nasıl kabul edebilirim, neler yapabilirim bunları anlattım. Diğer kitap başlığı olan “Gözler” de ise engellilere bakan gözler beni çok rahatsız ediyordu. Annem bana dedi ki “Bakmazsan görmezsin” bende bakmamaya çalıştım görmemek için. O zamanlar biraz daha rahat hissettim kendimi.
“İstediklerimi şimdi yapıyorum”
Kendi sesimle konuşmaya başladığımda içimde etrafıma söyleyemediğim, konuşmak istemediğim veya konuşmak istediğim sözcükleri kendi kendime, kendi içimde düzeltemeye çalışıyorum. Bu çok uzun bir vakit aldı benim için. “Geleceğe bakan gözler” başlığı ise geleceğe umutla bakmak istedim ben mutlu bir kadınım. Geleceğe umutla bakıp yapmak istediklerimi gelecekte değil de şimdi yapmak istiyorum. İnsanların kısa sürede yaptıklarını ben uzun sürede yapsam da yine de yapıyorum.”
“Farkındalık yaratmak için yazdım”
Yaşadıklarımı kağıda dökmek istedim çünkü insanlar beni, engellileri dinlemiyor. Yazdığım yazı uzadı ve kitap haline geldi. Bir farkındalık yaratmak istedim. Kitaplarıma geri dönüşler alıyorum çok güzel.
Kırşehir’de düzenlenen kitap fuarında okurlarıyla buluşan Coşkun’dan geriye, umut dolu sözleri ve fuarda çekilen mutlu görüntüler kaldı. Onun yaşam mücadelesi ve kaleme aldığı eseri, engellilere yönelik farkındalık yaratma çabasının en güçlü örneklerinden biri olarak hafızalarda yer edecek.
